Αξιοθέατα


Δυτικό Τείχος Αρχαίας Πόλης (4ος αι. Π.Χ.)


Δυτικό τείχος αρχαίας ΜαρώνειαςΣτα 4 χλμ. πάνω στο δρόμο Μαρώνειας – Αγίου Χαραλάμπους αριστερά, δίπλα στο δρόμο, θα δει ο επισκέπτης τμήμα του δυτικού τείχους της αρχαίας πόλης (4ος αι. π.Χ.), ενώ ένα τοπογραφικό διάγραμμα τοποθετημένο στον ίδιο χώρο ενημερώνει για το μέγεθός της. Στην κορυφή του Ίσμαρου «Άγιος Αθανάσιος» (υψόμ. 678 μ.) υπάρχουν απομεινάρια της ακρόπολης και των κατά διαστήματα ενισχυτικών πύργων της. Τα πιο καλοδιατηρημένα τμήματα των δύο μακρών τειχών, που κατεβαίνουν από την ακρόπολη ως το λιμάνι, σώζονται μέχρι 2 μ. ύψος. Η διαδρομή είναι μιας ώρας περίπου, αλλά είναι απαγορευμένη σήμερα ως την κορυφή λόγω στρατιωτικών εγκαταστάσεων.


Αρχαίο Ψηφιδωτό Δάπεδο


ψηφιδωτό δάπεδο κατοικίαςΣτα 4,7 χλμ. του ίδιου δρόμου, πινακίδα πάλι στα αριστερά του δρόμου, οδηγεί μόλις σε 30 μ. στο σπουδαίο χρωματιστό ψηφιδωτό δάπεδο αρχαίας κατοικίας του 3ου αι. π.Χ.. Είναι το δάπεδο του ανδρώνα μεγάλης κατοικίας, της οποίας έχουν εντοπισθεί και άλλοι χώροι.




Πρόπυλο Ρωμαϊκής Εποχής


Πρόπυλο Ρωμαϊκής ΕποχήςΣτο τέρμα αυτού του δρόμου, δεξιά πριν από το λιμάνι του Αγίου Χαραλάμπους οι ανασκαφικές έρευνες έχουν φέρει στο φως ένα μνημειώδες πρόπυλο ρωμαϊκής εποχής. Το πρόπυλο, χτισμένο με γωνιόλιθους από μάρμαρο της περιοχής, μάλλον οδηγούσε στην αγορά της πόλης και χτίστηκε από τον αυτοκράτορα Αδριανό, ο οποίος επισκέφθηκε τη Μαρώνεια το 124 – 125 μ. Χ. Στην ίδια θέση έχουν βρεθεί ερείπια καταστημάτων και αποθηκών βυζαντινής εποχής. Προς την αριστερή πλευρά, στη θέση Παλαιόχωρα, αποκαλύφθηκε πολύχρωμο ψηφιδωτό δάπεδο από βασιλική του 6ου αι. με εντυπωσιακή κομβιόσχημη διακόσμηση.


Άγιος Χαράλαμπος


Πολλά μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη από παλαιοχριστιανικές βασιλικές έχουν εντοπιστεί στον Άγιο Χαράλαμπο, όπως ονομάζεται σήμερα το παράλιο τμήμα της αρχαίας και βυζαντινής Μαρώνειας.

Το λιμάνι της αρχαίας πόλης, τμήματα του οποίου είναι ορατά σε διάφορα σημεία, κατασκευάστηκε τον 4ο αι. π.Χ. και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην προστασία του αξιόλογου πολεμικού και εμπορικού στόλου της. Ο σύγχρονος λιμενοβραχίονας πρέπει να διατήρησε τη μορφή και τη θέση του αρχαίου.


Μαρμαρίτσα – Σύναξη


μαρμαρίτσα σύναξηΣτα 4,4 χλμ από Μαρώνεια προς τα νότια ενδιαφέρουσα διαδρομή σε χωματόδρομο οδηγεί προς Μαρμαρίτσα – Σύναξη. Στα 200 μ. του χωματόδρομου πινακίδα οδηγεί σε ένα χώρο, όπου έχουν εντοπιστεί τα θεμέλια ολόκληρου κτιριακού συγκροτήματος. Πρόκειται για ένα Ιερό (4ος αι. π.Χ.) και άλλα κτίσματα γύρω του. Στο Ιερό αυτό βρέθηκε πήλινο προσωπείο του Διονύσου, το οποίο εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κομοτηνής.


Αρχαίο Θέατρο


αρχαίο θεάτροΣτα 4,8 χλμ. από τη Μαρώνεια πινακίδα οδηγεί στο αρχαίο θέατρο, στην τοποθεσία Καμπάνα, απ’ όπου η θέα της πλαγιάς με τους ελαιώνες και φόντο τη θάλασσα είναι μαγευτική. Ο χωματόδρομος περνάει ψηλότερα από το κοίλο του θεάτρου, του οποίου η κατασκευή ανάγεται στους ελληνιστικούς χρόνους. Στα ρωμαϊκά χρόνια ο χώρος χρησιμοποιήθηκε για θηριομαχίες, γι’ αυτό προστέθηκαν στηθαία γύρω από την ορχήστρα. Υπολογίζεται ότι η χωρητικότητά του ήταν γύρω στους 2.500 θεατές. Εντύπωση προκαλεί ο χτιστός αγωγός, ο οποίος περνάει μπροστά από την ορχήστρα και διοχέτευε τα νερά του χειμάρρου μακριά από τη σκηνή.


Αρχαία Λατομεία Μαρώνειας


αρχαίο λατομείο ΜαρώνειαςΣτα 5,5 χλμ. από τη Μαρώνεια είναι ο χώρος των αρχαίων λατομείων, στην περιοχή που ονομάζεται χαρακτηριστικά Μαρμαρίτσα. Εμφανείς είναι σε διάφορα σημεία οι εγκοπές, όπου οι λατόμοι τοποθετούσαν τις ξύλινες σφήνες, για να αποσπάσουν τους όγκους του μαρμάρου. Το τοπίο με τους απότομους γκριζόασπρους βράχους, απομεινάρια των αρχαίων λατομείων, που κατεβαίνουν με γλυπτούς σχηματισμούς ως τη θάλασσα, έχει μια επιβλητική ομορφιά γι’ αυτόν που θα επιλέξει να κάνει μια βόλτα με πλεούμενο κατά μήκος της ακτής.


Στα 7,4 χλμ. της ίδιας διαδρομής, αριστερά του δρόμου στα 500 μ., ο περιπατητής, που σε αυτήν την περιοχή ανάμεσα στους γρανιτένιους ογκόλιθους και στην πυκνή βλάστηση χρειάζεται οδηγό αλλά και ικανότητες αναρρίχησης, συναντά τμήμα του τείχους της οχύρωσης του Αγίου Γεωργίου και μια εντυπωσιακή «μεγαλιθική» πύλη με μονολιθικές παραστάδες, οι οποίες βρίσκονται ακόμη στη θέση τους. Οι γρανιτένιοι ογκόλιθοι, που είναι διασκορπισμένοι περιμετρικά στο βουνό, αποτελούσαν για τους οικιστές του φυσικό οχυρό, που το συμπλήρωναν τα μεγαλιθικά τείχη. Στην κορυφή του Αγίου Γεωργίου (υψόμ. 461 μ.) με τις απόκρημνες πλαγιές υπάρχουν τμήματα του τείχους ισχυρής ακρόπολης, όπως και τοίχοι μεγάλου κτιρίου, ίσως ανακτόρου, μέσα στον περίβολό της. Τα δείγματα κεραμεικής με εμπίεστα και εγχάρακτα σχέδια του 9ου και 8ου αι. π.Χ. φανερώνουν την ύπαρξη μιας πόλης των Θρακών Κικόνων, πιθανόν της ομηρικής Ισμάρας. Η οδοιπορία έως εδώ μπορεί να γίνει μόνο από τη βατή βόρεια πλευρά, είναι δύσκολη και ο οδηγός, όπως αναφέρθηκε, απαραίτητος. Η διάρκειά της είναι περίπου μιάμιση ώρα, αλλά και το αποτέλεσμα αποζημιώνει τον επισκέπτη, που είναι λάτρης της οδοιπορίας και της αναρρίχησης, της φυσικής ομορφιάς και της αρχαιολογίας.

Στους νότιους πρόποδες του Αγίου Γεωργίου, κοντά στη θάλασσα, είναι η θέση Σύναξη. Έχουν βρεθεί ερείπια μονής του 9ου – 12ου αι., η οποία είχε ιδρυθεί στη θέση μιας τρίκλιτης βασιλικής της εποχής του Ιουστινιανού. Από το σημείο αυτό μπορεί κανείς να ακολουθήσει δρόμο, που οδηγεί στην παραλία των Πετρωτών και στη συνέχεια στη θέση της αρχαίας πόλης Μεσημβρίας-Ζώνης, όπου θα περπατήσει ανάμεσα στα ερείπιά της με τα πολύ ενδιαφέροντα δείγματα του τρόπου ζωής στην αναπτυγμένη πόλη του 5ου-4ου αι. π.Χ..

Από τη Μαρώνεια περνά το ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε6, το οποίο, αφού περάσει τα στενά του Νέστου, διασχίζει την περιοχή της Μαρώνειας και ακολουθώντας την ακτή ως την Αλεξανδρούπολη φθάνει στη Σαμοθράκη.


Επιστροφή


Από τη Μαρώνεια η επιστροφή προς την Ξυλαγανή και την Κομοτηνή μπορεί να γίνει μέσω του χωριού Προσκυνητές. Θα δοθεί έτσι η ευκαιρία στον ταξιδιώτη να εντοπίσει στα 5 χλμ. από τη Μαρώνεια την είσοδο ενός εξαιρετικού σπηλαίου, το οποίο έχει εξερευνηθεί από την ’ννα Πετροχείλου (κάτοψη, διαδρομή, ονομασία χώρων). Τα ευρήματα των ανασκαφών, που μελετήθηκαν από τον αρχαιολόγο Ε. Πεντάζο, απέδειξαν ότι ο χώρος χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία ή ως τόπος λατρείας από τη Νεολιθική μέχρι τη Βυζαντινή εποχή. Αναφορά του σπηλαίου κάνει και ο Απολλώνιος ο Ρόδιος, που το θεωρεί ως κατοικία του Ορφέα. Η τοπική παράδοση έχει συνδέσει το σπήλαιο με την κατοικία του Κύκλωπα Πολύφημου, του μονόφθαλμου γίγαντα που τύφλωσε ο Οδυσσέας.

Ο εντυπωσιακός φυσικός διάκοσμος από σταλακτίτες, σταλαγμίτες και μικρές λίμνες, όπως και το μοναδικό είδος νυχτερίδας που ζει στο σπήλαιο θα εντυπωσιάζουν τον επισκέπτη. Το σπήλαιο δεν είναι ακόμη επισκέψιμο, αλλά έχουν αρχίσει οι εργασίες αξιοποίησής του. Έχει έκταση 10.000 τ.μ., το μήκος των διαδρόμων του είναι 2.000 μ. περίπου και η θερμοκρασία του 16οC.